TRAKCJA

Sekcjonowanie
Sekcjonowanie ma na celu podzielenie sieci na niezależne odcinki zasilania. Zapewnia to wyłączenie zwarć, równomierne obciążenie oraz uniezależnienie prowadzenia ruchu pociągów od uszkodzeń sieci. Rozróżniamy dwa sposoby sekcjonowania sieci trakcyjnej:
- podłużne (zapewnia oddzielenie torów szlakowych od torów stacyjnych, dzieli sieć przy punktach zasilania)
- poprzeczne (zawieszenie sieci na odrębnych konstrukcjach wsporczych)

Sekcjonowanie podłużne
Najprostszym sposobem izolowania podłużnego sieci jest wpięcie w linę nośną izolatora dzielczego, a w przewód jezdny izolatora sekcyjnego. Zaletą tego rozwiązania jest możliwość wyizolowania sieci w dowolnym miejscu.

Izolator sekcyjny [3].

Izolator ten podwiesza się do liny nośnej za pomocą dwóch wieszaków trójkątnych. Z obu stron izolatora znajdują się prowadnice po których ślizga się odbierak prądu. Prowadnice są izolowane od siebie przerwą powietrzną z odgromnikiem rożkowym. Rożki te zabudowane na izolatory ułatwiają gaszenie łuku elektrycznego przechodzącego pantografu.

Izolator sekcyjny w sieci: a) z jednym djp [3], b) z dwoma djp [8].

Izolator stanowi przerwę w obwodzie. Dzięki tej przerwie zachowany jest podział na sekcje. Aby podać napięcie z jednej sekcji do drugiej, sekcje te zwiera się poprzez odłącznik. Sekcjonowane są także przęsła naprężenia (na stacjach).

Połączenie przewodów na konstrukcji bramkowej [3].

Odłącznik nr3 w przęśle naprężania [3].

W rozwiązaniach konstrukcyjnych jako izolatory sekcyjne stosowane są izolatory ceramiczne oraz z tworzyw sztucznych. Izolator sekcyjny ceramiczny obecnie jest sukcesywnie wymieniany na izolator sekcyjny z tworzyw sztucznych. Powodem wymiany jest fakt, iż izolator sekcyjny ceramiczny stanowi „twardy punkt” w sieci - ogranicza prędkość przejazdu do 40 km/h, a poza tym posiada dużą masę (30 kg) w przeciwieństwie do masy izolatora sekcyjnego z tworzyw sztucznych (17 kg).

Izolator ceramiczny tzw. żaba [3].

Najnowsze rozwiązanie konstrukcyjne izolatora sekcyjnego [5].

Przęsła naprężenia można sekcjonować oraz izolować. Izolowane przęsła naprężenia stosowane są w punktach zasilania sieci (oddzielenie jednej sekcji zasilanej od drugiej). Przęsło jest zwierane przez odbierak pojazdu trakcyjnego na wspólnej bieżni. Ponieważ takie przęsło jest izolatorem, więc występuje łuk elektryczny. Dlatego przewody w takim przęśle chronione są izolacją termiczną.

Izolowane przęsło [3].

Izolowane przęsło naprężenia jest także, jak i przęsło naprężenia stacyjne, zwierane i rozwierane przez odłącznik. Przejazd elektrycznych pojazdów trakcyjnych przez izolowane przęsło naprężenia musi odbywać się bez poboru prądu gdyż zwierane są dwie niezależne sekcje zasilania - mogą wystąpić różnice potencjałów w obu sekcjach sięgające niekiedy wartości niebezpieczne dla aparatów pojazdu trakcyjnego. Takie przęsła oznaczone są odpowiednimi wskaźnikami nakazującymi jazdę bez poboru (We8) oraz jazdę z poborem prądu (We9).

Wskaźnik We9a [3].

Sieć jezdną torów postojowych oraz ładunkowych zaopatruje się w odłącznik ze stykiem powodującym uszynienie sieci z chwilą jej odłączenia. Zapewnia to bezpieczeństwo personelu , który wyładowuje lub załadowuje przestrzennie duże ładunki, bądź naprawia pojazd trakcyjny stojący na tym torze.

Odłącznik uszyniający nr6 [8].

Styk uszyniający odłącznika nr6 [3].

Sekcjonowanie poprzeczne
Sekcjonowanie poprzeczne charakteryzuje się zawieszeniem sieci na odrębnych konstrukcjach wsporczych, bądź też zachowaniem odstępów izolacyjnych. Są to zawieszenia na konstrukcjach grupowych, podwieszenie parasolowe, zawieszenie poprzeczne oraz zawieszenie na konstrukcjach wsporczych indywidualnych na szlaku dwutorowym.

Sekcjonowanie poprzeczne: a) na szlaku dwutorowym, b) na bramce [8], c ) podwieszenie parasolowe [3].

Konstrukcje nośne od konstrukcji wsporczych oddzielają izolatory linowe. Na konstrukcji wsporczej przelotowej są izolatory wsporcze ukośnika oraz izolatory odciągu, natomiast na konstrukcji wsporczej krzyżowej, lub przelotowej słupa krzyżowego są izolatory wsporcze ukośnika i odciągu.

Izolator odciągu.

Izolatory wysięgu rurowego konstrukcji wsporczej przelotowej: a) wsporczy, b) odciągu.

Obecnie można zobaczyć na konstrukcjach nośnych 4 rodzaje izolatorów - jednokloszowe, dwukloszowe, prototypowe trójkloszowe i czterokloszowe odciągu. Izolatory liniowe jednokloszowe są obecnie sukcesywnie wymieniane na nowe izolatory liniowe dwukloszowe. Przyczyną wymiany jest:
- zakończenie produkcji izolatorów jednokloszowych,
- zbyt częste pękanie kołpaka izolatora jednokloszowego w wysięgu teownikowym,
- częste uszkodzenie izolatora przez łuk elektryczny.

Izolatory jednokloszowe były masowo stosowane przy konstrukcji nośnej teownikowej, natomiast w przy zastosowaniu rur stosuje się już wyłącznie nowy typ izolatora (wyjątkowo w sytuacji przejściowej izolator odciągu wysięgu rurowego może być jednokloszowy). Do podwieszania lin nośnych sieci w tunelach, bądź przy zawieszeniu grupowym wieżowym stosowane są izolatory dwu i trójkloszowe.

Izolatory liniowe konstrukcji nośnych: a) jednokloszowe [3], b) dwukloszowe [3], c) trójkloszowe, d) czterokloszowy odciągu, e) trójkloszowy podtrzymujący linę nośną w hali peronowej.

Sytuacja przejściowa - izolator odciągu wysięgu rurowego jednokloszowy.

Zmiany konstrukcyjne izolatorów podtrzymujących kable pojawiły się również na konstrukcja bramkowych.

Izolatory na bramkach a) nowy typ, b) stary typ [8].

Uszynienie ochronne przenośne
Uszynienie ochronne przenośne używane jest podczas prac roboczych przy sieci trakcyjnej. Uprzednio odłączoną od napięcia sieć jezdną, w celu ochrony przed przypadkowym pojawieniem się napięcia w miejscu prac, łączy się z siecią powrotną - szyną. Uszynienie przenośne składa się z:
- drążka izolacyjnego, który posiada zacisk umożliwiający zawieszenie go na sieci jezdnej oraz próbnik, którym sprawdza się czy sieć jest pozbawiona napięcia
- zacisku umożliwiającego podłączenie do odpowiedniego toku szynowego
- linki miedzianej w koszulce łączącej zacisk szynowy z zaciskiem na drążku

Uszynienie przenośne jest na wyposażeniu każdego pociągu sieciowego.

Uszynienie przenośne a) przyłączenie do sieci jezdnej [5], b) widok ogólny 1 - drążek izolacyjny, 2 - linka miedziana w koszulce, 3 - zacisk szynowy, 4 - zacisk mocujący do sieci jezdnej lub konstrukcji nośnej, 5 - próbnik .

Uszynienie przenośne w całej okazałości [5].

Rozjazdy sieciowe
Rozjazd sieciowy jest to specjalna konstrukcja umożliwiająca zawieszenie sieci m.in. nad zwrotnicą. Rozjazd sieciowy wykonuje się poprzez wzajemne krzyżowanie przewodów jezdnych różnych sieci. Przewód jezdny odcinka toru o mniejszym natężeniu ruchu przebiega zawsze nad przewodem odcinka toru bardziej obciążonego. Krzyżowanie przewodów może być wykonane w jednym miejscu lub dwóch. Konstrukcja samego rozjazdu musi zapewniać swobodne przejście pantografu we wszystkich kierunkach jazdy.

Typy skrzyżowań [3].

Prawidłowa współpraca pantografu z rozjazdem jest zachowana wówczas gdy kąt utworzony przez przewody jezdne rozjazdu nie jest mniejszy niż 5 stopni i nie większy niż 40 stopni. Całość konstrukcji musi zapewniać równomierność unoszenia przewodów obu odcinków tworzących rozjazd, w chwili gdy pantograf wywiera nacisk tylko na jedną sieć. Równomierność unoszenia przewodów zapewniają prowadnice, które montuje się na dolnym przewodzie jezdnym.

Prowadnica [3].

Kotwienie odcinków tworzących rozjazd są lokalizowane w taki sposób aby ruchy wzdłużne przewodów powstające przy zmianach temperatury miały ten sam kierunek.

Posadowienie konstrukcji wsporczej indywidualnej w rozjeździe musi znajdować się w skrajni ok.4m. a sieci krzyżujące się muszą być podwieszone niezależnie. Podwieszenie na wspólnym wysięgu pomocniczym stosuje się w pobliżu kotwień stałych do 200m. W zależności od warunków lokalnych konstrukcja nośna posiada wysięg pomocniczy, lub zamiast wysięgu pomocniczego stosowany jest odciąg. Gdy stosowany jest wysięg pomocniczy, wtedy konstrukcja nośna jest dużych rozmiarów (długie ukośniki, wysokie konstrukcje wsporcze), gdyż występują duże siły naprężające.

Podwieszenie rozjazdu na wspólnym wysięgniku rurowym: a) z zastosowaniem wysięgu pomocniczego, b) na konstrukcji wsporczej grupowej bez wysięgu pomocniczego z odciągiem przymocowanym do rury c) z zastosowaniem osobnego odciągu [5].

Podwieszenie rozjazdu na wspólnym wysięgniku teownikowym: a) z zastosowaniem wysięgu pomocniczego, b) z zastosowaniem dodatkowych odciągów linowych [3], c) z zastosowaniem wysięgu pomocniczego i dodatkowego ramienia odciągowego.

Przy większych odległościach kotwień, podwieszenie rozjazdu musi być podwieszone na dwóch niezależnych wysięgnikach zapewniających swobodny ruch dla lin nośnych i przewodów jezdnych. W zależności od warunków lokalnych istnieje bardzo wiele rozwiązań konstrukcyjnych różniących się długością wysięgu, posiadaniem bądź brakiem wysięgów pomocniczych oraz odciągów.

Podwieszenie rozjazdu na dwóch wysięgnikach rurowych: a) wysięgnik normalny i wysięgnik z odciągiem, b) wysięgnik z dodatkowym ramieniem na wysięgu pomocniczym i wysięgnik podwieszający linę nośną c) wysięgnik z dodatkowym ramieniem na odciągu i wysięgnik podwieszający linę nośną.

Podwieszenie rozjazdu na dwóch wysięgnikach teownikowych: a), b) rozwiązania konstrukcyjne.

Podwieszenie rozjazdu na dwóch wysięgnikach teownikowych: a) dwa wysięgniki normalne, b) z wysięgnikiem normalnym i wysięgnikiem z odciągiem, c) z wysięgnikiem normalnym i wysięgnikiem z osobnym wysięgiem pomocniczym [3].

Konserwacja sieci
Do wykonywania przeglądów sieci trakcyjnej, napraw awaryjnych, robót remontowych i montażowych wykorzystuje się pociągi sieciowe. Na pociągu znajdują się bębny z przewodami jezdnymi i linami nośnymi, pomosty robocze, źródła światła niezbędne do wykonywania robót w nocy, oraz wiele innych urządzeń ułatwiających pracę takich jak: pantograf pomiarowy, podnoszony i obracany pomost roboczy itp.

Rodzaje pociągów sieciowych: a) PS-00.M, b) [?], c) SR71, d) drezyna z wagonem do rewizji sieci trakcyjnej, e) WM-15P.00

Naprawa uszkodzonej sieci jezdnej.

Przegląd okresowy i regulacja sieci jezdnej

W celu poinformowania pracowników, że sieci jezdne lub inne sieci np. LPN zawieszone przy konstrukcji wsporczej mają niezależne zasilanie, konstrukcje wsporcze oznacza się białym pasem umieszczonym w 2/3 lub 1/2 wysokości konstrukcji. Bezpieczna praca przy takiej konstrukcji wymaga wyłączenia napięcia przy sieciach znajdujących się w pobliżu tej konstrukcji. Oznaczenie stosuje się dla konstrukcji wsporczych grupowych, oraz konstrukcji wsporczych indywidualnych z podwieszeniem parasolowym, rozjazdem sieciowym oraz LPN.

Biały pas na konstrukcji bramkowej

Biały pas na konstrukcji indywidualnej z LPN

Zdjęcia, obrazki, rysunki:
[3] M. Durbajło, R. Karbowniczek - "Multimedialna prezentacja rozwiązań konstrukcyjnych sieci trakcyjnej stosowanych w Polsce" Praca dyplomowa Zespół Szkół Kolejowych w Szczecinie 2002
[5] M. Pawliczek
[8] Ze zbiorów H.Bacika

Logowanie

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.

Toplisty

Toplista stron kolejowych 2

Zdjęcia miesiąca

Zdjęcie TOP z miesiąca WRZESIEŃ 2008